بیماری ها, مقالات

شناخت بیماری هگزامیتا (سوراخ سر ) و روش های درمان

     در این مقاله قصد داریم یکی دیگر از بیماری های آبزیان زینتی با عنوان هگزامیتا (سوراخ سر ) را بررسی کنیم. همچنین می خواهیم به دلایل ایجاد این بیماری و  روش های درمان رایج آن بپردازیم.

معرفی بیماری هگزامیتا :

هگزامیتا یک بیماری تک یاخته ای است که می توان اکثرا ماهیان را مبتلا کند. عامل به انتقال این بیماری یک انگل تک سلولی است که می تواند آزادانه در آب حرکت کند. این انگل اندازه ای تقربیا برابر با ۱۰ میکرون دارد که با میکروسکوپ قابل مشاهده می شود. پس از ابتلا به این بیماری می توان این انگل را در مدفوع و یا ترشحات موکوسی پوست ماهی پیدا کرد. در اکثر ماهی ها مشاهده می شود که این انگل را در روزده خود جای داده اند و ناقل این بیماری هستند و هیچ علائمی از بیماری از خود بروز نمی دهند اما بعضی از ماهیان خاص هستند که در اثر ابتلا به این انگل بیماری های جدی برای آن ها به وجود می آید. ماهیانی مانند اسکار ، سیچلاید ها ،دیسکس ها ، آنجل ها و فلاور هورن ها جزو این دسته خاص هستند. این دسته از ماهیان امکان دارد این انگل را در مقادیر کم در خود تحمل کنند و بیمار نشوند اما همین مقادیر کم نیز در شرایط خاصی باعث بیماری های حاد و جدی برای ماهی می شود. محیط های استرس زا ، تغذیه ضعیف ، کیفیت پایین آب ، درگیری با دیگر ماهی های تانک و یا ابتلا به دیگر بیماری ها ، از جمله شرایطی است که باعث ابتلا به بیماری هگزامیتا می شود.

علایم بیماری هگزامیتا :

  • اولین نشانه از این بیماری مشاهده مدفوع نسبتا بزرگ و سفید رنگ ژله ای می باشد که از مقعد ماهی آویزان است.
  • ماهیان مبتلا در ابتدا کم اشتهایی نشان نمی دهند اما با گذشت زمان گوشه گیر می شوند و خیلی کم غذا می خوردن که در این حالت ماهی لاغر می شود.
  • بدن و چشم ماهی در حالت تیره می شود و امکان دارد ماهی رو به عقب شنا کند یا ساکن بماند.
  • این بیماری از طریق مدفوع ماهی به سایر ماهی های تانک سرایت می کند.( سیفون کردن مداوم آب از این اتفاق جلو گیری می کند. )
  • در موارد حاد این بیماری سر ماهی سوراخ می شود و روده ماهی بیرون می زند.

 

روش های درمان بیماری :

ساده ترین راه درمان این بیماری استفاده از داروهای شرکتی است که مختص همین بیماری می باشد و روش استفاده از آن را به طور کامل و دقیق درون کاتالوگ محصولات میتوانید مطالعه کنید. اما اگر موفق به خرید و یافتن این دارو ها نشدید می توانید از روش های دیگری که پیشنهاد می شود استفاده کنید. روشی که اغلب کارشناسان پیشنهاد می کنند استفاده از دارو مترونیدازول است که می توانید از اکثر داروخانه های حیوانی تهیه کنید. این دارو از طریق دستگاه تنفسی ماهی جذب می شود و عمل می کند. در زمان استفاده از این دارو باید کربن های اکتیو و فیلتر های بیولوژیکی را از تانک خارج کنید زیرا به سرعت دارو را جذب می کنند. مقدار پیشنهادی دارو به ازای هر ۴۰ لیتر آب ۲۵۰ گرم است. این دارو را باید یک روز در میان به آب تانک اضافه کنید و هر بار نصف آب تانک را سیفون کنید. دوره درمان این دارو را ۶ تا ۱۰ روز ادامه دهید. اگر بیماری در مرحله ای ایست که ماهی میل به غذا خوردن دارد بهتر است که دارو را با غذای ماهی ترکیب کرده و تا مدت یک هفته به ماهی از این غذا بخورد که در این روش به سرع نتیجه خواهید گرفت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *