آبزیان آب شیرین, بیماری ها, مقالات

معرفی بیماری انگل لرنه آ (کرم قلابدار )

     در این مقاله قصد داریم یکی دیگر از بیماری های آبزیان زینتی با عنوان انگل لرنه آ یا کرم قلابدار را بررسی کنیم. همچنین می خواهیم به دلایل ایجاد این بیماری و  روش های درمان رایج آن بپردازیم.

معرفی بیماری و انگل لرنه آ ( lernaea ) :

لرنه آ از نوع انگل های سخت پوست آبزیان آب شیرین می باشد. این انگل در واقع کرم نیست و به اشتباه آن را کرم خطاب می کنند و بیشتر در ماهاین سرد آبی ، کپور ماهیان و ماهی های آزاد دیده می شود. گلدفیش ها و کوی هایی که در استخر ها پروش داده می شوند و گیاهان آکواریومی و همچنین استفاده از غذاهای زنده از عوامل شیوع این بیماری و انتقال این نوع انگل سخت پوست به آکواریوم ها هستند. این انگل به شیوه تخم گذاری در تانک ها تکثیر می شود و همانند دیگر سخت پوستان به شیوه پوست اندازی رشد می کند. تقریبا اکثر ماهی های استخر یا تانکی که این انگل در آن پا گذارد به این بیماری مبتلا می شوند. لرنه آ یکی از بزرگترین انگل هاست که با چشم غیر مسلح قابل رویت می باشد. شیوه تغذیه این انگل از بدن ماهی بسیار دردناک است ، انگل های ماده از انگل های نر بزرگتر و طول عمر بیشتری دارند زیرا انگل نر پس از جفت گیری با انگل ماده از بین می رود لرنه آ ماده تخم های خود را در زائده وی شکلی که در انتهای بدنش وجود دارد نگه می دارد. این انگل ابتدا زیر پوست و سپس در بافت عضله ماهی رشد می کند و به هنگام رسیدن به بلوغ و جفت گیری از بدن میزبان خود بیرون می آید ، این ترک کردن بدن ماهی زخم های بسیار دردناک و زشتی روی بدن آن ایجاد می کند. زخم های ایجاد شده توسط این انگل معمولا دچار عفونت های قارچی ، ویروسی و باکتریایی می شوند و حتی در برخی از موارد مورد هجوم انگل های دیگر مانند کاستیا قرار می گیرند که احتمال مرگ ماهی را بسیار بالا می برند.

چرخه زندگی : دانستن چرخه زندگی این انگل علاوه بر تعیین روند بیماری برای درمان و پیشگیری آن نیز مفید می باشد.  در لرنه آ مادر دو دوره طی ۲۴ ساعت حدود ۷۰۰ نوزاد از این انگل در آب رها می شوند. بلافاصله پس از تخم گشایی تقریبا ۳۶ ساعت بعد از رها سازی تخم ها اندازه نوزادان به ۰٫۱ تا ۰٫۱۲ می رسد و در آب دیده می شوند. سپس این انگل ها شروع به پوست اندازی می کنند در این مرحله انگل ها نمی توانند در آب زنده بمانند و باید برای بقا به بدن میزبان رفته و از آن تغذیه کنند که در این حالت آن ها روی سطح بدن و آبشش های ماهی هستند و برای ماهی حالت وخیم و دردناکی ایجاد می کنند. در مرحله پوست اندازی جنسیت آن ها مشخص می شود و بعد از جفت گیری نر های این انگل از بین می روند. ماده ها افزایش طول و قطر خواهند داشت و شروع به سوراخ کردن بافت ماهی می کنند و این چرخه ادامه می یابد.

نشانه ها و علایم بیماری :

  • لرنه آ در ابتدا مانند یک نخ ماهیگیری کلفت یا شبیه یک نخ پنبه ای کلفت دیده می شود.
  • ماهی مبتلا به این بیماری خود را به دیواره آکواریوم و اشیا سخت موجود در آن می مالد.
  • روی بدن ماهی زخم های ملتهب قرمز و باز دیده می شود.
  • اشتهای ماهی کم و بی حرکت و گوشه گیر می شود.

روش های درمان بیماری :

ماهی های مبتلا به این بیماری باید از آکواریوم خارج شده و به تانک قرنطینه برده شوند تا از آلورده شدن آکواریوم اصلی جلوگیری شود. انگل را می توان به وسیله پنس یا موچین با دقت فراوان خارج کرد اما این عمل استرس بسیار بالایی را به ماهی وارد می کند ولی سریع ترین جواب از این راه گرفته می شود. در صورتیکه شرایط نگهداری از ماهیتان خوب باشد به زودی بهبود یافته و سرحال می شود. اما باید توجه داشته باشید که امکان بازگشت بیماری وجود دارد. روش دیگری که می توان از آن استفاده کرد حمام ماهی در پرمنگنات پتاسیم است. این روش ریسک بالایی دارد باید بسیار دقت کنید که مقدار پتاسیم استفاده شده در آب دقیق و کنترل شده باشد وگرنه موجب مرگ ماهی می شود.فرمول موجود برای این غلظت ، ۲۰ قسمت در میلیون برای ۱۲۰ دقیقه است. این سم فقط بر لرنه آ بالغ تاثیر دارد و بر لرنه آ های جوان موجود در سطح پوست ماهی تاثیری نمی گذارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *